حضرت محمد (ص) ، حضرت امام حسن (ع) و حضرت امام رضا (ع)

حضرت محمد (صلى الله علیه وآله):

در حدیثى از حسین بن على(علیهم السلام) آمده است که:
از پدرم امیر مؤمنان على(علیه السلام) درباره ویژگى هاى زندگى پیامبر(صلى الله علیه وآله) و اخلاق او سؤال کردم، و پدرم مشروحاً به من پاسخ فرمود، در بخشى از این حدیث آمده است:

رفتار پیامبر(صلى الله علیه وآله) با همنشینانش چنین بود: دائماً خوشرو و خندان و سهل الخلق و ملایم، هرگز خشن، سنگدل، پرخاشگر، بدزبان و عیب جو و مدیحه گر نبود، هیچ کس از او مأیوس نمى شد، و هر کس به در خانه او مى آمد نومید باز نمى گشت.
سه چیز را از خود رها کرده بود: مجادله در سخن، پرگوئى، و دخالت در کارى که به او مربوط نبود.
و سه چیز را در مورد مردم رها کرده بود: کسى را مذمت نمى کرد، سرزنش نمى فرمود، و از لغزش ها و عیوب پنهانى مردم جستجو نمى کرد.
هرگز سخن نمى گفت، مگر در مورد امورى که ثواب الهى را امید داشت، در موقع سخن گفتن به قدرى نافذ الکلمه بود که همه سکوت اختیار مى کردند و تکان نمى خوردند، و به هنگامى که ساکت مى شد، آنها به سخن درمى آمدند، اما نزد او هرگز نزاع و مجادله نمى کردند...
هر گاه فرد غریب و ناآگاهى با خشونت سخن مى گفت و درخواستى مى کرد، تحمل مى نمود، و به یارانش مى فرمود: هرگاه کسى را دیدید که حاجتى دارد، به او عطا کنید و هرگز کلام کسى را قطع نمى کرد تا سخنش پایان گیرد.

«معانى الاخبار»، صفحه 83 (با کمى تلخیص).

 

امام حسن (علیهم السلام):


 روایت کرده اند که امام حسن بن علی(ع) بر جمعی از فقرا  عبور کرد که روی زمین نشسته و تکه های نانی در پیش روی خود گذارده و می خوردند، و چون آن حضرت را دیدند تعارف کرده گفتند:

ای پسر دختر رسول خدا بفرما!به صبحانه!

امام (ع) پیاده شد و این آیه را خواند:

ان الله لا یحب المستکبرین »(براستی که خدا مستکبران را دوست نمی دارد!)

و سپس شروع کرد به خوردن غذای آنان و چون سیر شدند امام (ع) آنها را به مهمانی خود دعوت کرد و از آنها پذیرایی و اطعام کرده و جامه نیز بر تن آنها پوشانید، و چون فراغت یافت

فرمود: با همه اینها فضیلت و برتری از آنهاست، زیرا آنها به غیر از آنچه ما را بدان پذیرایی و اطعام کردند چیز دیگری نداشتند، ولی ما بیش از آنچه دادیم باز هم داریم.

ابن شهرآشوب در مناقب و ابن ابی الحدید در شرح نهج البلاغه

 

امام رضا (علیهم السلام):

«ابراهيم بن عباس» يکي از ياران آن حضرت درباره ي رفتار و اخلاق اجتماعي آن گرامي  مي گويد:
هيچ گاه نديدم که امام رضا (ع) با سخنش کسي را بيازارد، و سخن کسي را پيش از تمام شدن قطع کند و نيازمندي را ـ که مي توانست نيازش را برآورد ـ رد نمايد و در حضور ديگران پاهايش را دراز کند و به کسي از غلامانش ناسزا بگويد، و به صورت قهقهه خنده کند. خنده او تبسم بود. چون سفره ي غذا گسترده مي شد همه افراد خانه حتي دربان و خدمتگزار را نيز بر سر آن مي نشاند...

عيون اخبار الرضا (ع)، ج 2، ص 182 ـ 183.

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظرات شما پس از تأیید مدیر سایت به نمایش عموم در می آیند.
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد

تماس با ما

آدرس دفتر: تهران، میدان قیام، خیابان ری جنوبی، پلاک 309، واحد 2

پست الکترونیک:
info@paeezgifts.ir

تلفن: 3 - 82 17 51  33

فکس: 26 52 12 33

همراه: 968 60 44 0912

آخرین ارسال‌ها

آمار سایت

امروز95
دیروز375
این هفته1317
این ماه5981
مجموعاً258169

  • آی پی شما: 54.236.230.108
12
کاربر حاضر در سایت

خبرنامه

برای عضویت در خبرنامه کافیست ایمیل خود را ثبت نمایید